Babë,
sot në 88 vjetorin e lindjes tane, nuk due me t’thanë që “jam krenare se jam bija jote…, e faleminderit për krejt çka ke ba për neve…, as je baba ma i mirë n’botë…” dhe asnje nga këto fjalë t’thata por muj me t’thanë që detyrimin tënd prej babe e ke përmbushë shumë mirë.
Por ka shumë gjëra për t’cilat unë të jam mirënjohëse tanë jetën dhe e ndiej vetën me borxh me t’falendëru për to. E ndiej për borxh me t’thanë që mënyra e edukimit që ma ke bá pa bá dallim gjinije,tuj m’shty me guxu me gjetë dhe me ecë rrugës tem, m’ka ba kjo që jam e me qëndru ma e fortë se guri e druni para krejt asaj që perjetuam.
Ndërsa ajo për të cilën unë t’kam borxh gjithë jetën dhe t’falenderoj deri n’përulësi, është fakti që ti bashkë me bacin Sejdi, jeni kanë kundërshtarët ma të mëdhenj nër 7 vllazën, për mos me u shpërngulë n’Turqi ani pse “vasikat” tashmë ishin të gatshme.
“O kanë viti 1951. Pushteti i at’hershëm na i pat konfisku 24 hektarë tokë e na e pat lanë veç nji hektar. Na i pat marrë krejt gjânë e gjallë përveç nji lope, na e pat marrë edhe kokrrën e fundit t’kollomoqit e t’grunit prej hamarit. N’vitin 1956 ishte aksioni i armëve, bacin Haxhi e bacin Sylë (dy vllaznit e mdhej) i patën shti n’burg, rreh e maltretu si krejt shqiptarët tjerë. Jemi kanë familje e madhe e n’sy t’keq t’pushtetit. T’lodhun me vite prej zullumit, patem vendosë me shku n’Turqi.
N’vitin 1966, bashke me bacin Qazim (kushëri i afërt i babës) dhe bacin Sylë (vëllau i dytë i babës) jemi shku n’Stamboll me kqyrë vendin ku me u vendosë. Me krejt bukuritë e veta, Stambolli nuk na pelqeu bash asnji fije. Po kujt i pelqen vendi i huej more babë?
E bash n’qato ditë, n’Stamboll, 4 turq e patën dhunu e mbytë Ajshe Rugovën, nji çikë t’re 16 vjeçare nga Rugova e Pejës. Qaty patëm vendosë që edhe n’u farofshim dej n’njo, e edhe n’koftë si desin thmija prej s’unti, mos me u shpërngulë. Bile i varrosim n’tokë tonë por nuk i bimë gra e thmi m’i shti n’gojë t’ujkut. Se anmik lejshim n’Kosovë e anmik gjejshim n’Turqi…”
Per këtë vendim që e keni marrë atëherë, unë ua di për nder gjithë jetën. Se përndryshe unë tash me siguri do të isha një Rejhan ose një Xhejlan por kurrë një Teutë. Se me siguri tash kishe folë me mue turqisht por kurrë n’ma t’bukurën gjuhë- gjuhën shqipe.
Urime ditëlindja e 88! Vazhdo me qëndru i fortë!