.
×

Gona Gashi: Mallë për vargjet e mia…



U bë kohë që s’jam derdhur nê vargjet e mia
dhe malli e ka marrë poezinë time
që kur kërkon lëngun e bardhë
Ka harruar që kur e shkreta poezi
s’i ka dëgjuar
ulërimat, drithërimat e trupit tim
kur përplasem me vetën në dyluftim
kur ngulfatem nga ngërçi epshor
Ajo më kërkon në çdo shkronjë
tingull
zanore
që lulen ta çelin
E ç’ti bëj lulës
kur tashmë ajo ka lulëzuar
është bërë më e bukura në fushë
e mbushur plot polen
plot dashje
Dhe të keqen
nuk me dhimbset fare ta tundi
ta shkundi
ta shrtrydhi çnjerëzisht deri në pikën e fundit
ta ngulfas
ta mbys
ta vras
Atëherë dhe veç atëherë
do të jem në lartësinë e qiejve
e dehur
e etur
për të shijuar gishtërinjtë
mbushur erë kanelle
E nga shqyerja mizore e petaleve ngjyrë lëkure
ta ringjall me ahettt e allta
me oheeeet e kuqërremta
të kuqe e të gjakta
Gona Gashi