.
×

Eva Gjoni: Letra…



 

 

Ana ishte ulur dhe kishte marr një libër për të lexuar , por nuk e kishte mendjen aty , ju kujtua diçka që kishte lexuar për pasionin , çfare është pasioni , perse trajtohet si një uri që mbasi ushqehesh perfundon , pasion për të dashuruar një njeri , një qenje me bote , ndjenja , trup të gjalle të levizshem shuhet dhe pasioni për një vegel muzikore një violine vazhdon gjithe jeten , ai është objekt i ngurt që ti i jep tingull i jep shpirt, ti i jep gjithe pasionin tend shpirteror një lidhje e forte e nderthurur aq shume gati e rrezikshme në varesine e saj ti nuk shkeputesh dot , është obsesion do ta mbash me vete të qeteson të frymezon , trazon shpirtin tend , ti shkon diku tjeter jasht gjithesise njerzore . E pasioni për njeriun qenka një pjate e shijshme që kenaq deshirat nevojat trupore dhe kaq … jo jo jo mua nuk me ndodh keshtu ndoshta unë duhet të kem problem me ato vatrat e trurit që meren me urine , kishte pare një emision për obezet dhe ata kishin probleme me urine e vazhdueshme që varej nga keto vatra . Truri im i bie ka probleme me pasionin , unë e dua dhe e puth njesoj Ate me deshire si dikur në puthjet e para , prania e tij me ngroh me jep një qetesi që e ndjej me pershkon , molekulat që dalin nga qenja e tij hyne brenda qenjes time me trazojne me perkedhelin .

Hapi librin , dhe u çudit që në të gjeti letren që aq shume e kishte kerkuar me vite , ishte letra që i kishte shkruar ai . E mori , duar ju dridhen u kujtua sa emocion i kishte shkaktuar ajo leter . E hapi dhe filloj të lexoj

Te kam thënë sa të dua ndonjehere , ta kam thënë me fjale , se di ? të dua ! E di cfare është prekja jote , çfare ndodh të unë kur duar e tua lodrojne mbi mua , ku buzet e tua me prekin … kthehem i gjithi në shpirt , jam ndjenje , dhe shikoj si perpelitet trupi im , nuk jam mase e prekshme , nuk jam i bukur a i shemtuar , nuk jam i lodhur , i stresuar , nuk di cfare është mendimi , jam rryme , jam drite , ngrohtesi , fryme , jam fllad …. nuk jam i dukshem por i trazueshem , depertues i embel , theres , i qete i paqte …

Kur prane nuk të kam të theras e ndiej që ti hyn të unë , rrotullohesh , shtriqesh dhe vesh trupin tim , unë jam ti . Leviz me ty . Nuk ka rendesi ku je , cfare ben , cfare mendon , unë të kam me vete cdo kohe . Ti je qenesia ime , keshtu do jete gjithmone , se mendoj …e ndjej !

Kam deshire të veshtroj pa fund , ti se di si të shikoj vjedhurazi kur besh gati në mengjes , si vishesh , lyesh . të veshtroj ku lexon një libër , mundohen të kap çfare perjeton . Kur me del gjumi naten të shikoj kur fle , afrohem dhe marr eren tende . të veshtroj kur lyen floket , kur lyen thonjte , si hekuros kemishat e mija …. të veshtroj dhe gjithmon jam kurioz si leviz , si flet , si reagon , gjithmone jam i etur për të njohur ty .

Puthje

Ana e mori letren dhe e mbeshteti në gjoks , kur ndjeu pranine e tij , ktheu koken .

Shiko çfare gjeta , letren tende , ti e di sa e kam kerkuar se di si ishte ketu në këtë liber?

Leten e kisha unë , e mbajta për ta dhene sot , nuk kishte nevoj të shkruaja tjeter , asgje nuk ka ndryshuar . Cdo here do shkruaja të njejtat fjale .

Ajo u ngrit dhe shkoj pran tij , mbylli syte dhe i tha me prek …. ndjeu duart e tij që dridheshin lehte mbi fytyren e saj …. iken të dy në një bote që ishte vetem e tyre , në një hapsire kur shpirtrat e tyre ishin të lire ….