.
×

Çun Lajçi: Ikje Janareve



Çun LajçI: Ikje Janareve

( Ramiz Kelmendit)

 

Kishte kohë që armët i ishin heshtue

Kositë mendimet lugjeve e bregoreve

E lulet për Zojën n’dorën e Sokolit ishin tha

 

Kishte kohë që letrat ma nuk shkruheshin

Nga Ulqini nuk zhdrigjeshin grykës tëposhtë

Ortiqet qafat i kishin nxanë

N’Pejë

Ahmet Koshutani kurrë ma s’kishte shkue

 

Ky heshti,

Se shkronjat heshtën, iu sosen fjalët e letrat

Janari i ngriu strehët, ia dridhi lapsin e dorën,

Por jo edhe kujtimet

Ato fluturuen andej e këndej atdheut

 

N’Prizeren

Foli me Marie Shllakun at shkodranën e re

E t’fala u çoi Çabeut e Azemit

 

Pastaj at grusht eshtnash i mblodhi

Edhe vitet rrugëve t’thermueme

I bani palë-palë mbi jastek e mbi to u shtri

U mbulue me shkronjat e tregimeve të veta

 

Dhe iku kjo frymë e prozës se fundit

Se bante ftoftë